Elise de Gier

Oke.. We gaan schrijven.

Niet mijn sterkste kant overigens.. laat mij maar gewoon praten gaat stukken beter 😉

In december had ik met Jeremy een eerste gesprekje.. de eerste stap is gezet! Gelijk op de weegschaal. Wat een hel..! Ik schrok stiekem toch een beetje van mijn gewicht. Maar goed ik ging natuurlijk niet heen omdat ik zo lekker licht dans!

In Januari zouden we gaan starten.. Helaas, ongeluk zit in een klein hoekje.  Halverwege januari viel ik met Lotte bij het zwembad. Wat constateerde in een week lang in bed met een zere rug en de week daarna kon ik net aan lopen. Laat staan sporten.

3 Februari dan echt beginnen. Eerst wegen en meten. Ik denk niet dat ik dat ooit leuk ga vinden. Genoeg kilo’s op de weegschaal. Jeremy zei heel pittig dat we een rustige training zouden doen. Ha! Beetgenomen. Ik was kapot aan het einde.. Belachelijk eigenlijk want ik kon dus nog geen minuut op de loopband rennen. Genoeg oefeningen gedaan dus ik mocht naar huis. In de auto mn zus gelijk gebeld om te vertellen hoe en wat. Toen vond ik alles nog leuk!

Het eten ging de eerste week redelijk. De eerste zaterdag na dat ik was begonnen (feitelijk mijn eerste echt start dag)  een feestje van mijn broer.. Feest… Chips op tafel, iedereen bleef me maar wijn of bier geven…  dus om 12 uur naar huis gegaan omdat ik het toch niet heel tof vond dat ik alleen maar water mocht.

Woensdag de eerste training met Ziko… De training was net zo zwaar als die vrijdag. Ik dronk geloof ik wel 2 flessen water leeg. En ik had de flessen van 1 liter.

 

Jeremy had gevraagd of ik foto wilde sturen wat ik over een tijdje weer aan zou willen.
Met mn moeder in mijn oude slaapkamer op zoek gegaan naar kleren. Uit eindelijk een rokje gevonden en een bikini! Ik ben benieuwd!

Niet alleen was ik druk aan het sporten, ook het eetpatroon moest compleet om. Overal en van elk eet moment moest een foto van worden gemaakt. Mijn familie wist heel goed hoe alles werkte en waren dan ook fanatiek met de foto’s. ”Heb je al een foto gemaakt Elies?”

Na 3 weken het eerste weeg moment. In deze tijd merkte ik aan mezelf al wel dat er wat af was. De eerste mensen begonnen het ook te zien en mijn broeken werden te groot (Jippie! 1 maat kleiner)
Dan op de weegschaal.. Resultaat: -7 kilo!!! YES! Gelijk erachter aan kwam dat ik er niet te veel van moest genieten omdat we door moesten. Ik heb stiekem toch bar genoten..

De weekenden waren minder zwaar dan gedacht. Ik hield nogal van een drankje tijdens het uitgaan maar ook die werden niet op prijs gesteld. Dus stond ik netjes met mijn waterflesje op de dansvloer.

 

De weken daarna:
Juffen dag.. Op school vieren we de verjaardagen van alle juffen in 1 keer. Hartstikke leuk natuurlijk.. totdat je een Personaltraining heb en je van alle kinderen een reep chocolade krijgt.. Heel lief.. Niet tof. Mijn geluk op dat moment was dat de andere juf ook even geen ”slechte” dingen at dus alles bleef netjes dicht. Mijn broer en zwager waren erg blij met juffendag. Hun hebben bijna alle chocolade mee genomen. Nog 1 doos bonbons en een reep liggen hier voor mn moeder.

Het zelfde weekend een verjaardag. Nummer 2.
Ik had mijn flesje water weer mee. Hier kreeg ik een aantal keer de vraag of ik soms zwanger was omdat ik alleen maar water dronk, en eerlijk.. wat ik net ook al een beetje zei.. dat zijn ze echt niet zo gewend… Deze verjaardag heb ik makkelijk doorstaan.. mede dankzij 2 vriendinnen die als bodyguards bij me stonden en als iemand met 2 glazen mijn kant op liep ze als een front voor me zouden gaan staan en je grijpen als het nodig was.(geloof me.. dat zouden ze doen)

Die zondag.. jeejh er zitten nog meer dagen in het weekend…
Zondag high tea met het oude activiteiten commissie van het zwembad. Hemel wat zag dat er allemaal lekker uit. Nu dus een stuk moeilijker omdat ze blijven aandringen dat 1 stukje echt wel kan… Na 10 koppen thee heb ik de dames gedag gezegd en heb ik in de auto mijn moeder gebeld…  Even mn ei kwijt.. Toch een goed gevoel dat ik ook die dag niks heb gehad wat niet mocht. +1

Nu het trainen.. ik merk dat dingen ”makkelijker” worden. Het rennen bijvoorbeeld.. ik kon voorheen geen meter rennen. Naar de wc rennen was ik kapot. 2 minuten op de loopband.. niet kunnen praten en kapot eraf. Met Jeremy rondjes rennen buiten.. ik vroeg me letterlijk af of hij wel goed bij zijn hoofd was.. Rennen? Buiten? IK? Ja ik, geen keus en gaan. We doen het kleine rondje hoor ik hem nog zeggen. Nou klein vond ik hem zeker niet. En als je dan verwacht dat je er bijna bent omdat je denkt dat je alleen nog maar een hoek om moet, maar eigenlijk ben je pas op de helft.. dan ga je helemaal dood.

Inmiddels ben ik 8 weken verder.
Jeremy is op vakantie dus train ik met Ziko. Minder buiten meer binnen. Mijn schouders beginnen me nu echt dwars te zitten. Vooral omdat ik het wil maar het lukt soms gewoon niet. Trainen blijven dan komt het vast goed.

Het 2e weeg moment.. Bloednerveus was ik. Mn zus had me al 4x gebeld en al 6 appies gestuurd. Misschien was ze nog wel zenuwachtiger dan ik.. Kleren uit en op de weegschaal…
Hmm hoor ik Jeremy zeggen. Dit had beter gekund. KUT dacht ik.. ik heb alles gedaan wat moest en toch niet tevreden.
-8 kilo! Wow.. Hufter. Gewoon al 15 kilo kwijt!!!!! (Weer een broek maat kleiner.. JEEHJ!) Ook vandaag mocht ik niet te lang genieten. Maar die glimlach is een week niet van mn gezicht geweest.

Inmiddels ren ik thuis ook. 2 kilometer was de bedoeling. Ik deed per ongeluk 2.5. Beter! Ik red dit! Trots..
Het buiten rennen bij Jeremy blijf ik kut vinden.  Gewoon omdat hij me net iets verder pusht dan ik denk dat ik kan. Of met banden om ons heen en dan rennen.. Jeremy af en toe even afremmen dat het zwaarder voor mij word. Maar ook hier zie ik inmiddels zo veel verschil!!

Qua eten heb ik het soms even lastig. Als iemand chips naast me gaat zitten eten bijvoorbeeld. Of zoals laatst dat de hele familie pizza besteld en ik aan mn sla zit terwijl ik ook echt trek heb in pizza.

Ach, het is voor het goede doel. Altijd blijven lachen.. (dat lukt niet altijd.. soms moet ik echt mn tranen weg slikken.. Maar zoals Jeremy zei.. Ik ben een toneel speelster 😉 )

Inmiddels heb ik een flesje water van een halve liter mee. Die red ik in de training niet eens op! Ook omdat ik een stuk minder mag drinken als op het begin!

Na de 3 maanden personaltraining kwam ik in een smallgroup terecht, Ziko als trainer. Die had het geloof ik af en toe zwaarder met ons dan wij met de trainingen… Grapje.. En onmogelijk trouwens, zodra Ziko doorhad dat we iets minder hard ons best deden, kwam er een oefening achteraan waarbij je alsnog kapot ging.

Ook nu ging ik trouw elke week heen. Samen met de andere meiden wegen, meten, trainen.. je deelt zoveel! Ik vond de groep heel leuk en baalde ook dat de andere meiden klaar waren. Met nog 4 weken te gaan ben ik nog personaltraining gaan doen en body fit.  De metingen die tussendoor kwamen keek ik onwijs naar uit. Ik denk dat dat komt omdat je weet dat je steeds wat lichter wordt. Mijn kleding maten gingen als een malle naar beneden en ik kon dus shoppen! En geloof me, dat heb ik gedaan… De buurvrouw heeft denk ik wel 20 pakketjes aangenomen. Ik heb nog overwogen om de pakketbezorger de huissleutel te geven.. Hij was er toch bijna elke dag. Na mijn laatste weging zijn er in totaal 36 kilo’s af.

Jeremy en Ziko, Zonder jullie was dit mij nooit gelukt. Jullie zijn echt mijn stok achter de deur geweest. Zoveel positiviteit, enthousiasme, geduld, zelfvertrouwen, liefde, apps, complimenten, doelen, kracht, tijd.. en nog zoveel meer.. Onwijs Bedankt!