Judith Knuit

Het is juni, de zomer-, blote armen-, blote buiken-, bikini- periode is al aangebroken,  als ik een gesprek aanvraag met Jeremy  voor smallgroup training.

Volgende maand bereik ik de respectabele leeftijd van 49(!) en ik ben, in mijn beleving, er ook uit gaan zien als een vrouw van middelbare leeftijd. Dit is natuurlijk een gegeven en ik niets aan mijn leeftijd veranderen, maar hoe ik er uit zie… daar kan ik echt wel wat aan doen.

Ik merkte aan mijn kleding dat mijn keuze criteria waren verandert van staat leuk, naar het past nog en ik kan me er nog in bewegen. Veel van mijn colberts zaten inmiddels zo strak om mijn armen dat ik niet iets hoog uit de kast kon pakken en mijn spijkerbroeken konden wel dicht maar dan viel er een charmante rand van teveel huid (lees: vet) over mijn broekrand. Daarnaast was het sporten het laatste half jaar heel veel minder geworden door blessures, rugklachten, pijnlijke voeten. Hardlopen of naar de sportschool deed ik eigenlijk niet meer. Kortom, ik werd niet blij van mijn spiegelbeeld en niet blij van mijn gebrek aan conditie. Dus tijd voor actie, het roer omgooien, aan de slag met mezelf. Met als doelen: Maat 40 en mijn kleren kiezen omdat ik ze pas en omdat ze mooi en lekker zitten. En sportief wil ik 5 km kunnen hardlopen in 30 minuten.

 

Met de zomervakantie naar Italië voor de deur, is dit niet het meest ideale moment om mijn etens-, leef- en beweegwijze om te gooien en Jeremy en ik spreken af om het smallgroup training traject na de zomer op te starten, als er een groepje gevormd kan worden. Na de zomer wordt oktober, 4 oktober beginnen we in een groepje van 3, we zullen 23 december klaar zijn, precies voor de feestdagen!  Onze motivatie wordt direct op de proef gesteld als we de tijden door krijgen, zaterdagochtend om 8.00 uur! En woensdagavond om 21.00 uur! Maar waar een wil is, is een weg dus ‘here we go’.

 

De eerste week met het voedingsschema is wel even wennen, al die tussendoortjes op gezette tijden. Het eerste weekend ga ik weg met een vriendin en in vertwijfeling neem ik bijna de hele inhoud van de koelkast mee, want dan heb ik in elk geval voldoende bij me. Maar de eetwijze went snel en de apps van mijn ‘teamgenoten’ werken als goede herinnering voor het op tijd nemen van tussendoortjes en maaltijden.

Het is opvallend hoe snel je fysiek uitgedaagd wordt om tot het puntje te gaan en elke keer blijkt dat we veel meer kunnen dan we dachten! De 2e zaterdag lopen we al 5km!, met oefeningen tussendoor. Ik ben onder de indruk van mezelf en de meiden. Het is (en blijft) goed om te weten dat de enige manier om jezelf te verbeteren is, er altijd naar te streven om het beter doen dan je denkt te kunnen.  Je blijft bij elke keer sporten de stem van Ziko of Jeremy horen die dat tegen je zegt.

 

De 2e week van mijn traject is er een drastische verandering in mijn persoonlijke situatie, “daar gaat mijn smallgroup traject…..”. Maar niets is minder waar, dit traject en mijn doelen worden mijn houvast in deze onmogelijk moeilijke periode en ik krijg ontzettend veel steun van mijn ‘teamgenoten’ en trainer Ziko. Het sporten helpt me mijn hoofd te legen en mijn lichaam te ontspannen. Het sporten thuis vereist wat discipline maar door het bodypumpen merk ik dat ik gespierder wordt, mijn armen en benen zijn een stuk steviger en langzaam aan krijg ik weer taille.

 

Ik weet mezelf, ondanks mijn situatie, staande te houden en laat de koek, snoep, kaas en de chips in de la en grijp ook niet naar de wijn. Ik hou mijn focus. Mijn motto voor het traject:  “I’am not trying to look perfect. I just want to feel better, look great, know I’m healty, and rock any outfit I choose!”.

En na 3 weken, 3.2 kg kwijt, na 7 weken, 7,2 kg kwijt en na 11 weken, jawel 10 kg! Dat had ik zelf niet verwacht. Mijn doelen zijn behaald, maat 40, mijn kleren passen en zitten weer lekker en ik loop weer 5km, ik sport weer! En: “I feel better, look great, I’m healthy and rock my outfits’

Nu begint het vasthouden van deze levenswijze, helemaal met de feestdagen en de onregelmatigheid ligt hier de uitdaging. Maar ‘derde kerstdag’ staat onze voltallige smallgroup bij de bodyfit training dus aan de mindset ligt het niet.

En ik, ik ben blij, blij dat ik aan dit traject ben begonnen en heb volgehouden, blij met en trots op mezelf omdat blijkt dat ik meer kan dan ik zelf denk te kunnen. Dat is mijn motto voor 2018: “Ga door waar je eigenlijk wilt stoppen!”.