Kelly Feller

Op vakantie naar Italië, mooi weer… t-shirts en korte broeken… help!
Eigenlijk ben ik voor zover ik me kan herinneren altijd al te zwaar geweest. Maar doordat mijn lichaam redelijk in proportie was, had ik er ook wel weer enigszins vrede mee. In het verleden heb ik verschillende diëten geprobeerd; ik viel er dan iets mee af maar was niet sterk genoeg om door te zetten en uiteindelijk zat alles er weer aan. In 2012 ben ik begonnen met Cambridge, het welbekende shakes en repen dieet. Dit was voor mij goed vol te houden doordat duidelijk was wat ik mocht en ik viel hier dan ook 14 kilo mee af in ongeveer een half jaar tijd. Maar ook dit was uiteindelijk niet de oplossing, want in de maanden/jaren daarna is alles er weer bijgekomen en meer.
In de zomer van 2017 las ik over Jeremy de Visser Personal Training. Een vriendinnetje van mij had daar Personal Training en Smallgroup training gevolgd met een waanzinnig resultaat. Wauw, dat wilde ik ook wel! Dit bleef een beetje in mijn hoofd spoken, maar de stap zetten… natuurlijk niet. Totdat die vakantie daar was in augustus, last minute kon ik toch een paar dagen vrij van werk en dus mee naar Italië. Heerlijk naar de zon! De blijheid was snel verdwenen toen ik mijn koffer aan het inpakken was. Nog even snel die korte broeken passen, oef die zaten toch wel een beetje strak…
Tijdens de vakantie was het dieptepunt bereikt: zomerkleding wat voor geen meter stond, teveel eten en drinken en als klap op de vuurpijl in een wetsuit wurmen om te raften… Dit kon zo niet langer. Voor mijn gevoel was het nu of nooit en heb zo ongeveer direct bij thuiskomst Jeremy een mail gestuurd voor meer informatie over Smallgroup training.
Ik kreeg vrij snel antwoord van Jeremy dat er die week erna een groepje ging starten waarbij ik nog kon aanhaken. Yes, dat was sneller dan verwacht dus geen tijd om van gedachten te veranderen! Tijdens de intake op zaterdag kennis gemaakt met Jeremy en die week erna met de 2 andere meiden die mijn maatjes zouden worden de komende 6 maanden. Het was een divers groepje, waarbij ik de jongste was. Het klikte gelijk goed en de eerste training konden we gelijk aan de bak; even ‘het kleine rondje’ hardlopen om te kijken hoe onze conditie ervoor stond. Yeah right, bij de eerste bocht kon je ons alledrie zo ongeveer opvegen. Werk aan de winkel dus, maar daar kwamen we tenslotte ook voor.
De trainingen waren voor mij altijd een moment om naar uit te kijken. Twee vaste sportmomenten op maandag en donderdag; even lekker een uurtje knallen waarbij je door de trainers nét iets verder gepusht wordt dan je zelf zou doen. Ik had dat nodig om het maximale er uit te halen. Natuurlijk was het niet alleen maar hard werken, er was ook zeker ruimte voor een grapje. Wat ook niet te vermijden was met ons groepje, wat hebben we gelachen samen. Het was alsof we elkaar al jaren kenden en onze humor lag heerlijk op één lijn met die van Jeremy en Ziko. Maar Jer en Ziko waren ook streng, er is ruimte voor een grapje, maar er moet ook hard getraind worden! De trainingen waren altijd pittig, maar vlogen altijd voorbij. Na een paar weken gingen we 5 kilometer hardlopen, wat we super spannend vonden natuurlijk. Gingen we dat wel redden? We hebben het zeker gered, 6 kilomter zelfs! Dat was echt een overwinning voor ons allemaal. Voor mij was het echt een eyeopener wat vooral krachttraining met je doet. Ook hoort 2x bodypumpen per week bij het traject, maar dit kostte mij toch het meeste moeite. Maar bodypumpen is wel echt goed voor je lichaam, je merkt snel resultaat wat dan wel weer motiveerde. Iedere 4 of 5 weken was er een meetmoment waarbij alles gecheckt werd: gewicht, centimeters, percentages vet/vocht etc., alles werd besproken. Dit zijn super spannende momenten, eindelijk zien waarvoor je gewerkt hebt. Maar mij motiveerde het ook weer enorm, zien dat je op de goede weg bent!
Het eten was goed te doen. We kregen duidelijke richtlijnen van Jeremy en Ziko waar onze maaltijden aan moesten voldoen. Ook van iedere maaltijd een foto appen werd heel snel gewoonte, want als je ook maar even te laat was, was Jer of Ziko daar met een berichtje ‘Het is tijd om te eten dames!’. Ik heb ook weinig honger ervaren omdat je elke 2,5 uur iets moet eten. Als je datconsequent volhoudt, heb je weinig last van honger is mijn ervaring. Binnen de richtlijnen is er voldoende ruimte om te variëren, dus een dag is nooit hetzelfde. Natuurlijk speelde de trek naar iets lekkers ook weleens op, dit vond ik lastige momenten die ik ook niet altijd heb kunnen weerstaan. Gelukkig waren daar altijd de mannen die ons met een peptalk weer op het juiste pad kregen. Mede hierdoor heeft het ervoor gezorgd dat ik bij mijn eindmeting -18.8 kilo heb behaald en vooral veel centimeters kwijt ben. Super trots op dit resultaat! Ik heb dit traject met heel veel plezier gevolgd en vond het oprecht jammer dat het er op zat. Ook een beetje spannend omdat je vaste basis wegvalt; je traint niet meer 2x per week met een trainer en je groepje, je hoeft geen foto’s meer te sturen, geen controle meer. De balans vinden nu blijft nog een beetje lastig, maar dit gaat zeker lukken! In het weekend gaan we met ons groepje vaak een rondje hardlopen, want dit traject heeft me niet alleen veel gebracht qua kilo’s en centimeters, ook heb ik 2 maatjes hieraan over gehouden. Omdat wij altijd teveel hadden om te bespreken, was het vaste prik om na de trainingen nog even een theetje te drinken met zijn drieën. Hierbij kwam het
regelmatig voor (lees: iedere keer) dat wij een uur later als de les ná ons afgelopen was, er nog zaten. Oeps, is er nu alweer een uur voorbij? Heerlijke momenten. Nazmina, Astrid, Jer en Ziko, mijn dank naar jullie is groot, ik had het niet zonder jullie gekund. Blij dat ik mijn ups en downs tijdens dit traject met jullie heb mogen delen! Mocht je na het lezen van dit verhaal nog twijfelen om de stap te wagen, dan kan ik alleen maar zeggen: Go for it! Het zal een weg zijn met ups en downs, maar
uiteindelijk meer dan waard. Op naar een slanker, maar vooral fitter leven!